Niedobór biuro rachunkowe Lódź

Niedobór – ujawniona w toku inwentaryzacji ujemna różnica pomiędzy stanem rzeczywistym składników majątku jednostki gospodarczej, a ich stanem ewidencyjnym (wykazanym w księgach rachunkowych).

Podział niedoborów ze względu na przyczyny

• niedobory zawinione - stanowią należność lub roszczenie po ustaleniu osoby odpowiedzialnej za ich powstanie, np. pracownika.
• niedobory spowodowane wypadkami losowymi - powstają w wyniku zdarzeń nadzwyczajnych, nie przewidzianych przez osoby odpowiedzialne za stan majątku np. kradzieży, pożaru.
• niedobory w granicach norm - wynikają ze specyficznej i nieuniknionej skłonności danego składnika majątku do powstawania w nim ubytków naturalnych z powodu jego właściwości (np. psucie się towarów spożywczych) lub czynności, jakie się z nim wykonuje (np. ubytki powstałe w wyniku rozsypywania mąki przy pakowaniu). Nie mogą przekraczać pewnych ustalonych limitów.
• niedobory niezawinione przekraczające normy - przewyższają limity określone na ubytki naturalne, jednak nie stwierdzono, że odpowiedzialnością za ich powstanie należy obarczyć konkretną osobę.
• niedobory pozorne - różnice wynikające z błędów popełnionych w toku ewidencji składników majątku, np. nie zaksięgowaniu rozchodów materiałów.

Manko biuro rachunkowe Lódź

Manko – nieusprawiedliwiony bądź zawiniony brak towarów lub pieniędzy w kasie danego przedsiębiorstwa. Taka sytuacja może powstać we wszystkich ogniwach łańcucha handlowego, przez co obciąża materialnie odpowiedzialnego za to pracownika oraz powoduje pociągniecie go do odpowiedzialności karnej.

Źródłem słowa jest francuski czasownik manquer, który oznacza „brakować”.

Przeciwieństwem manka jest superata.

Dieta prawo pracy biuro rachunkowe Lódź

Dieta za czas podróży służbowej – kwota należna pracownikowi odbywającemu z polecenia pracodawcy podróż służbową w ramach wykonywanej pracy, na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży.

 

Wysokość diet krajowych i zagranicznych w sferze budżetowej określa rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej. W pozostałych zakładach pracy określa je wewnętrzne prawo zakładowe. Nie mogą to być stawki niższe niż określone w rozporządzeniu. Zakład może jednak przyjąć wyższe kwoty. Jeśli przepisy wewnętrzne zakładu pracy nie określają wysokości diety, przyjmuje się wysokość określoną w rozporządzeniu.

Wysokość diet jest corocznie waloryzowana stosownie do planowanego wzrostu średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem przyjętego w ustawie budżetowej na dany rok. Od 1.01.2007 dieta za czas podróży na terenie kraju określona w rozporządzeniu wynosiła 23,00 zł. Od dnia 1 marca 2013 kwota ta została podniesiona do 30 zł. Wysokość diet zagranicznych uzależniona jest od kraju docelowego podróży i określona jest w załączniku do rozporządzenia.

 

Należność z tytułu diety obliczana jest za czas liczony od rozpoczęcia (wyjazd) do zakończenia (powrót) podróży.

Diety krajowe

• od 8 do 12 godzin – połowa diety
• ponad 12 godzin – pełna dieta
• za każdą następną rozpoczętą dobę:
  • do 8 godzin – połowa diety
  • ponad 8 godzin – pełna dieta

Diety zagraniczne

• do 8 godzin – 1/3 diety,
• ponad 8 do 12 godzin – 1/2 diety,
• ponad 12 godzin i za każdą pełną dobę podróży przysługuje dieta w pełnej wysokości

Diety w wysokości nieprzekraczającej limitu określonego w rozporządzeniu są wolne od podatku dochodowego i nie stanowią podstawy do naliczenia składek ZUS.